Εισαγωγή
Το διαζύγιο και η διατροφή συζητούνται συνήθως με αριθμητικά δεδομένα. Τι εισόδημα έχει ο ένας, τι εισόδημα έχει ο άλλος. Πόσα χρειάζεται ο καθένας για να συντηρήσει και τον εαυτό του, εκτός από τα παιδιά. Όμως τα δικαστήρια δεν λειτουργούν μόνο με τα αριθμητικά δεδομένα.Οι περισσότεροι, λανθασμένα, συγκρίνονται με άλλα πρόσωπα που έχουν χωρίσει και καταβάλλουν ή λαμβάνουν διατροφή και θεωρούν ότι θα κυμανθούν στα ίδια επίπεδα.Όμως, αυτό που είναι σημαντικό να ειπωθεί είναι ότι ο προσδιορισμός της διατροφής συνδέεται με το βιοτικό επίπεδο της κοινής ζωής που προηγήθηκε.
Διαζύγιο και διατροφή: το δυνητικό εισόδημα
Για τον υπολογισμό της διατροφής μετά από χωρισμό ή διαζύγιο, δεν λαμβάνεται υπόψη μόνο το δηλωθέν εισόδημα. Το δικαστήριο εξετάζει και το λεγόμενο δυνητικό εισόδημα.Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι, εάν ο ένας σύζυγος μειώνει εσκεμμένα την εργασία του ή παραμένει σκόπιμα άνεργος ή ακόμη και αποκρύπτει εισοδήματά του με τη δήλωση χαμηλότερων κερδών ή με τη μεταβίβαση δραστηριοτήτων του σε τρίτα πρόσωπα, το δικαστήριο μπορεί να κρίνει με βάση την επαγγελματική του ικανότητα και όχι το στιγμιαίο αποτέλεσμα.Η διατροφή, δηλαδή, δεν θα μειωθεί όταν το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται επιλογές του υπόχρεου γονέα που γίνονται για να αποφευχθεί η πραγματική και προσήκουσα υποχρέωση.
Αποτίμηση προσωπικής φροντίδας και συνεισφοράς
Ένα κρίσιμο στοιχείο που επίσης λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο είναι η αποτίμηση της προσωπικής φροντίδας που παρέχει ο γονέας στα παιδιά.Η προσωπική ενασχόληση με τα παιδιά, η καθημερινή φροντίδα τους, η διαπαιδαγώγηση, η ανατροφή, η ενασχόληση με τα σχολικά καθήκοντα και τις εξωσχολικές δραστηριότητες έχουν οικονομική αξία και λαμβάνονται υπόψη ως μορφή ουσιαστικής συνεισφοράς.Το δικαστήριο, όμως, δεν έχει συγκεκριμένα οικονομικά δεδομένα για να αποδώσει αριθμητική αξία σε τέτοιου είδους συνεισφορά, αλλά καταλήγει σε κρίση αφού πρώτα εξετάσει την έκταση της φροντίδας, την αναγκαία ημερήσια απασχόληση, καθώς και τυχόν ιδιαιτερότητες που αντιμετωπίζει κάθε παιδί.
Καταχρηστική άσκηση και διατροφή
Σε κάθε περίπτωση, είναι αυτονόητο ότι η συνεισφορά αυτή δεν είναι αρκετή ώστε αυτός που την προσφέρει να αναμένει να καλυφθούν εξ ολοκλήρου όλες οι οικονομικές υποχρεώσεις από τον έτερο γονέα.Σε τέτοιες περιπτώσεις, η αξίωση διατροφής μπορεί να θεωρηθεί υπερβολική ή ακόμη και καταχρηστική.Για παράδειγμα, όταν ο δικαιούχος αρνείται αδικαιολόγητα να εργαστεί ή όταν επιδιώκει οικονομική πίεση ως μέσο εκδίκησης.Το δικαστήριο εξετάζει τη συνολική συμπεριφορά των γονέων.
Διαζύγιο και διατροφή παιδιών: πέρα από τα βασικά
Στη διατροφή ανηλίκων, το κριτήριο είναι οι ανάγκες τους σε συνάρτηση με τα έσοδα των γονέων.Οι ανάγκες αφορούν το σύνολο των εξόδων των παιδιών και ειδικότερα την τροφή, την ένδυση, την εκπαίδευση, τις εξωσχολικές δραστηριότητες, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την ψυχαγωγία.Για να προσδιοριστούν αυτά τα έξοδα, λαμβάνεται υπόψη το βιοτικό επίπεδο που ακολουθούσε η οικογένεια πριν τον χωρισμό, έτσι ώστε και μετά το διαζύγιο τα παιδιά να συνεχίσουν, κατά το δυνατόν, τις ίδιες συνήθειες και την ίδια καθημερινότητα, ώστε να υπάρχει μια σχετική σταθερότητα.
Το δυνητικό εισόδημα: δεν μετράει μόνο ό,τι δηλώνεται
Όπως προαναφέρθηκε, στις υποθέσεις διατροφής το δικαστήριο δεν κοιτάζει μόνο τι υπάρχει σήμερα ως εισόδημα. Εξετάζει και τι θα μπορούσε να κερδίζει ο γονέας, αν εργαζόταν σύμφωνα με τις δυνατότητές του.Αυτό είναι το λεγόμενο δυνητικό εισόδημα.Αν, για παράδειγμα, ένας γονέας είχε σταθερή δουλειά και ικανοποιητικό μισθό και, μετά το διαζύγιο, εμφανίζεται με πολύ χαμηλό εισόδημα χωρίς αυτό να δικαιολογείται ή αν μένει άνεργος για μεγάλο χρονικό διάστημα ενώ πάντοτε εργαζόταν, το δικαστήριο θα προσδιορίσει τη συνεισφορά του εξετάζοντας τι πραγματικά συμβαίνει.Ειδικότερα, θα εξετάσει:
• ποια είναι τα προσόντα του,
• τι δουλειά έκανε στο παρελθόν,
• πόσα κέρδιζε πριν,
• αν μπορεί να βρει αντίστοιχη εργασία,
• αν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα υγείας ή αντικειμενική δυσκολία.Δεν αρκεί κάποιος να πει «δεν μπορώ να βρω δουλειά». Το ερώτημα είναι:
Προσπαθεί πραγματικά να εργαστεί;Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η μείωση εισοδήματος είναι επιλογή ή στρατηγική, μπορεί να υπολογίσει την υποχρέωση με βάση αυτά που ο γονέας θα μπορούσε να κερδίζει κανονικά.Η λογική είναι απλή.
Το παιδί δεν πρέπει να στερηθεί πράγματα που είχε συνηθίσει επειδή ο γονέας αποφάσισε να υποαπασχολείται ή να εμφανίζεται οικονομικά αδύναμος.
Το κρίσιμο σημείο: η οικονομική μετάβαση
Η ουσία στο «διαζύγιο και διατροφή» είναι η μετάβαση. Ο γάμος δημιουργεί ένα κοινό οικονομικό οικοδόμημα. Η λύση του δεν μπορεί να το διαλύσει ξαφνικά και να υποστούν τις συνέπειες τα παιδιά.Το δικαστήριο θα προσπαθήσει να διαμορφώσει μια νέα ισορροπία που να ομοιάζει στην προηγούμενη κατάσταση, ώστε να παραμείνει η σταθερότητα στη ζωή των παιδιών.
Συμπέρασμα
Το διαζύγιο και η διατροφή απαιτούν στρατηγική προσέγγιση. Οι λεπτομέρειες καθορίζουν το αποτέλεσμα.Η σωστή προετοιμασία δεν περιορίζεται στα εκκαθαριστικά της εφορίας. Αφορά τη συνολική εικόνα της κοινής ζωής και των πραγματικών δυνατοτήτων των γονέων.Αν βρίσκεστε μπροστά σε διαζύγιο και η διατροφή αποτελεί κεντρικό ζήτημα, η έγκαιρη νομική καθοδήγηση μπορεί να διαμορφώσει μια δίκαιη και βιώσιμη λύση.